MENU

Nasi bohaterowie

Nasi bohaterowie

Dlaczego warto skorzystać z MBK?

Korzyści z bilansu kompetencji

Metoda Bilansu Kompetencji jest przydatna w pracy z osobami znajdującymi się w różnych sytuacjach życiowych – od kogoś, kto potrzebuje szeroko zakrojonej identyfikacji kompetencji, aż po osobę starającą się o uzyskanie konkretnej pracy czy awans.

  • spisanie i przygotowanie listy kompetencji, którą można następnie wykorzystać przygotowując się do rekrutacji.
    Pozwala to na szybsze tworzenie nowych wersji CV i bardziej efektywne poszukiwanie pracy.

  • wzbogacenie CV o niedostrzegane lub niedoceniane wcześniej kompetencje, wynikające nie tylko z życia zawodowego (np. wiedza i umiejętności uzyskane w trakcie działalności hobbystycznej).
    Może to być szczególnie ważne dla osób z niewielkim doświadczeniem zawodowym lub po dłuższej przerwie w zatrudnieniu.

  • przygotowanie do omówienia swoich mocnych stron w trakcie rozmów kwalifikacyjnych.
    Łączenie kompetencji z konkretnym doświadczeniem i dowodami może przygotować osobę do przekonującego mówienia o tym, że posiada kompetencje potrzebne na danym stanowisku. Może to też zwiększyć pewność siebie klienta.
  • wyznaczenie kierunku kariery w oparciu o szerszą perspektywę niż dotychczasowa ścieżka zawodowa.

    Bilans pozwala na zidentyfikowanie kompetencji z różnych dziedzin życia, w tym – uzyskanych poza pracą zawodową. Dzięki temu umożliwia spojrzenie na siebie pod nowym kątem i pozwala na znaczne poszerzenie horyzontu uwzględnianych scenariuszy kariery lub edukacji. Może to także ułatwić myślenie o bardziej radykalnych zmianach, których klient nie był świadom.

  • przygotowanie realistycznych planów, opartych na już istniejących zasobach klienta.

    Analizując to, co się wie i potrafi, a czego jeszcze nie, można zweryfikować swoje cele przez pryzmat tego, czy ma się podstawy do rozwoju w danym kierunku – nawet jeśli brak na to potwierdzenia w zawodowym życiorysie. Dodatkowo, plany można modyfikować zgodnie z posiadanymi predyspozycjami.
  • rozpisanie perspektyw rozwoju w formie planu, pokazującego krok po kroku drogę dojścia do wyznaczonego celu.

    Może to być ważny element budujący poczucie bezpieczeństwa. Jest szczególnie przydatny dla osób, które dokonują dość znaczących zmian w swoim życiu zawodowym i potrzebują wyznaczenia realnych punktów zwrotnych.

  • ułatwienie podjęcia decyzji edukacyjnej.

    W wyniku bilansu można rozpoznać luki kompetencyjne. Wiedza ta pozwala łatwiej dobrać studia czy szkolenie. Jednocześnie bilans może pokazać mocne strony danej osoby. Dzięki temu można np. zrezygnować z formalnej ścieżki edukacji (bilans pokazał, że ma się dużo kompetencji w danym obszarze i lepsze jest szkolenie) albo wybrać obszar, w którym warto się dalej rozwijać.
  • poszerzenie perspektywy w myśleniu o zasobach przydatnych na rynku pracy.

    Rozszerzenie myślenia o kompetencjach na inne – poza pracą – obszaryjest istotną częścią bilansu kompetencji. Klienci są często zaskoczeni tym, ile wiedzą i umieją, ponieważ nie biorą pod uwagęhobbyi doświadczeń pozazawodowych. Jest to szczególnie ważne w przypadku młodych ludzi lub osób z dużymi przerwami w zatrudnieniu. Rozszerzenie perspektywy pozwala klientowi dostrzec, że ma wiele kompetencji wartościowych na rynku pracy i dowartościować się w ten sposób.

  • wsparcie zewnętrznego eksperta w dostrzeżeniu mocnych stron i kluczowych kompetencji.

    Doradcy pomagają dostrzec i docenić kompetencje, których klienci wcześniej nie uważali za istotne lub które wydawały im się powszechne w branży. Powoduje to niesłuszne umniejszanie wartości własnych zasobów i ich pomijanie.

  • znajdowanie motywów przewodnich w pozornie niespójnych życiorysach osób.

    Spojrzenie przez pryzmat kompetencji pozwala na zebranie wątków łączących wszystkie doświadczenia zawodowe i pozazawodowe. Można wtedy pokazać klientom, że ich kariera zmierza w określonym kierunku. Dzięki temu będą mogli ją świadomie kontynuować lub modyfikować.

  • poznanie siebie i swoich mocnych stron lepiej niż przy pomocy innych procesów doradczych.

    Klienci, który mieli doświadczenia z doradztwem zawodowym podkreślają, że bilans zapewnia bardziej szczegółową analizę mocnych i słabych stron niż inne metody stosowane przez doradców.
  • poszerzenie perspektywy w myśleniu o zasobach przydatnych na rynku pracy.
    Rozszerzenie myślenia o kompetencjach na inne – poza pracą – obszaryjest istotną częścią bilansu kompetencji. Klienci są często zaskoczeni tym, ile wiedzą i umieją, ponieważ nie biorą pod uwagęhobbyi doświadczeń pozazawodowych. Jest to szczególnie ważne w przypadku młodych ludzi lub osób z dużymi przerwami w zatrudnieniu. Rozszerzenie perspektywy pozwala klientowi dostrzec, że ma wiele kompetencji wartościowych na rynku pracy i dowartościować się w ten sposób.

  • wsparcie zewnętrznego eksperta w dostrzeżeniu mocnych stron i kluczowych kompetencji.
    Doradcy pomagają dostrzec i docenić kompetencje, których klienci wcześniej nie uważali za istotne lub które wydawały im się powszechne w branży. Powoduje to niesłuszne umniejszanie wartości własnych zasobów i ich pomijanie.

  • znajdowanie motywów przewodnich w pozornie niespójnych życiorysach osób.
    Spojrzenie przez pryzmat kompetencji pozwala na zebranie wątków łączących wszystkie doświadczenia zawodowe i pozazawodowe. Można wtedy pokazać klientom, że ich kariera zmierza w określonym kierunku. Dzięki temu będą mogli ją świadomie kontynuować lub modyfikować.

  • poznanie siebie i swoich mocnych stron lepiej niż przy pomocy innych procesów doradczych.
    Klienci, który mieli doświadczenia z doradztwem zawodowym podkreślają, że bilans zapewnia bardziej szczegółową analizę mocnych i słabych stron niż inne metody stosowane przez doradców.

Poznaj bohaterów, którzy skorzystali z bilansu kompetencji

ZBIGNIEW
(63 lata)

Za kilka lat przejdzie na emeryturę. Nie wie, jak sobie wtedy poradzi finansowo, więc chciałby dalej pracować. Niemal 30 lat spędził w przedsiębiorstwie produkującym pojazdy komunikacji miejskiej i uważa, że dużo umie w tej dziedzinie. Jednak nie jest przekonany, że te kompetencje mogą być przydatne w innej pracy. Widzi też, że znalezienie zatrudnienia w tym wieku jest trudne. Poza tym nie ma doświadczenia w szukaniu pracy i nie zna rynku. Zbigniew potrzebuje pomocy w określeniu, jakie dokładnie ma kompetencje i w jakiej branży mógłby je wykorzystać.

Więcej

MARIA
(22 lata)

Studiuje stosunki międzynarodowe. Aby dorobić, w weekendy pracuje w recepcji klubu fitness. Ma wiele zainteresowań, ale żadnej pasji. Zależy jej na stabilnej pracy z miłą atmosferą, ale nie wie, w jakiej branży lub na jakim stanowisku mogłaby pracować. Uważa, że niewiele umie mimo, że całe życie dobrze się uczyła. Czuje się dość zagubiona – nigdy tak naprawdę nie zastanawiała się nad sobą i swoimi celami. Maria potrzebuje pomocy w poznaniu siebie, zrozumieniu swoich kompetencji i uporządkowaniu wartości.

Więcej

TOMASZ
(45 lat)

Studiuje stosunki międzynarodowe. Aby dorobić, w weekendy pracuje w recepcji klubu fitness. Ma wiele zainteresowań, ale żadnej pasji. Zależy jej na stabilnej pracy z miłą atmosferą, ale nie wie, w jakiej branży lub na jakim stanowisku mogłaby pracować. Uważa, że niewiele umie mimo, że całe życie dobrze się uczyła. Czuje się dość zagubiona – nigdy tak naprawdę nie zastanawiała się nad sobą i swoimi celami. Maria potrzebuje pomocy w poznaniu siebie, zrozumieniu swoich kompetencji i uporządkowaniu wartości.

Więcej

ELENA
(17 lat)

Elena przyjechała z Ukrainy studiować zarządzanie (tam zdaje się maturę wcześniej, niż w Polsce). Stypendium nie pokrywa wszystkich kosztów życia, więc chce znaleźć pracę – najlepiej związaną z kierowaniem zespołem, ale zadowoliłaby się też zajęciem dorywczym. Wcześniej pomagała rodzicom prowadzić pensjonat, pracowała m.in.: na recepcji, obsługiwała media społecznościowe i zarządzała pracą innych. W Polsce jako niepełnoletnia i bez obywatelstwa ma bardzo ograniczone możliwości znalezienia pracy. Nie mówi płynnie po polsku, co jest dodatkową barierą. Elena potrzebuje pomocy w odkryciu, co będzie jej potrzebne, aby jak najszybciej znaleźć zatrudnienie.

Więcej

KATARZYNA
(35 lat)

Katarzyna pracuje w niewielkiej firmie zajmującej się marketingiem. Za kilka miesięcy przeprowadza się do Warszawy i szuka nowej pracy. Interesuje ją agencja reklamowa współpracująca ze startupami. Agencja właśnie prowadzi rekrutację na stanowisko starszego menedżera, co wiąże się z zarządzaniem kilkoma zespołami. Katarzyna do tej pory stała na czele kilkuosobowego zespołu i zastanawia się, czy rzeczywiście ma umiejętności wymagane na nowym stanowisku. Jest zajęta, nie chce spędzić wiele czasu korzystając z doradztwa. Potrzebuje pomocy w zobaczeniu, ile rzeczywiście wie i umie z tego, co jest potrzebne na wybranym stanowisku. Jest gotowa szybko się podszkolić.

Więcej

PAWEŁ
(29 lat)

Paweł jest przewodnikiem miejskim. Od lat działa w harcerstwie, gdzie jest instruktorem.

Paweł chciałby zdobyć kwalifikację rynkową dotyczącą prowadzenia zajęć z młodzieżą w wieku 12-15 lat. Liczy na to, że w ten sposób będzie mieć certyfikat rozpoznawalny poza harcerstwem. Może mu się to również przydać, gdyby chciał w przyszłości zmienić pracę.

Potrzebuje pomocy w przygotowaniu portfolio – jest to element, który będzie oceniany przez komisję. Jednocześnie nie jest do końca pewny, czy nie powinien się doszkolić w jednym z wymaganych obszarów.

Więcej

EWELINA
(16 lat)

Ewelina jest w II klasie technikum gastronomicznego. Niebawem musi wybrać przedmioty, które będzie zdawała na maturze. Nie ma sprecyzowanych zainteresowań, wybór szkoły był trochę przypadkowy – w jej mieście nie było zbyt dużej oferty techników. Chce szybko rozpocząć pracę zawodową i mieć własne pieniądze, ale nie jest zainteresowana karierą w gastronomii. Po maturze chciałaby wyjechać do większego miasta albo za granicę. Do doradcy trafiła poprzez zajęcia w szkole. Jej rodzice nie są do tego przekonani. Uważają, że Ewelina powinna najpierw skończyć technikum, a następnie pójść do pracy. Obawiają się, że będzie chciała przerwać naukę w szkole, z której nie jest zadowolona albo będzie chciała pójść na studia, co będzie finansowym obciążeniem dla rodziny.

Więcej

Zbigniew (63 lata)

Za kilka lat przejdzie na emeryturę. Nie wie, jak sobie wtedy poradzi finansowo, więc chciałby dalej pracować. Niemal 30 lat spędził w przedsiębiorstwie produkującym pojazdy komunikacji miejskiej i uważa, że dużo umie w tej dziedzinie. Jednak nie jest przekonany, że te kompetencje mogą być przydatne w innej pracy. Widzi też, że znalezienie zatrudnienia w tym wieku jest trudne. Poza tym nie ma doświadczenia w szukaniu pracy i nie zna rynku. Zbigniew potrzebuje pomocy w określeniu, jakie dokładnie ma kompetencje i w jakiej branży mógłby je wykorzystać.

Spodziewane korzyści z bilansu
  • rozpoznanie swojego potencjału
  • wyznaczenie celów zawodowych lub edukacyjnych

 

Pierwsze spotkanie z doradcą

Zbigniew zdecydował się na przystąpienie do bilansu po wstępnej rozmowie z doradczynią. Pokrótce przedstawił swoją sytuację i poznał podstawowe informacje o Metodzie Bilansu Kompetencji.

Doradczyni wyjaśniła mu m.in. korzyści, jakie może odnieść z przystąpienia do bilansu. Wspólnie ustalili zasady dalszej pracy oraz datę i zakres pierwszego spotkania w ramach bilansu.

Bilans kompetencji jest dla Zbigniewa pierwszym krokiem do odpowiedzi na pytanie “co dalej?”.

Od doradczyni dowiedział się, że na rynku liczą się nie tylko umiejętności twarde. Ma nadzieję, że bilans pozwoli mu nazwać wszystko, co umie – zwłaszcza te kompetencje, które do tej pory określał jako “radzenie sobie z ludźmi” czy po prostu “doświadczenie zawodowe”.

Jest przygotowany na długi proces, jeśli w jego rezultacie uzyska wiedzę, która pozwoli mu na podjęcie dalszych decyzji.

Co się wydarzyło na etapie identyfikowania kompetencji

Zbigniew myślał, że potrafi tylko montować autobusy.

Zapytany o umiejętności, na pierwszym miejscu przywoływał te, które były mu potrzebne w pracy mechanika. Słyszał, co prawda, o “kompetencjach miękkich”, lecz nie przykładał do nich wielkiej wagi. W jego przekonaniu fachowiec powinien znać się przede wszystkim na swojej robocie (“umieć zdiagnozować i naprawić wadliwą maszynę, umieć złożyć pojazd”). To, co wykracza poza umiejętności twarde, nazywał doświadczeniem zawodowym.

Doradczyni zaczęła od omówienia ze Zbigniewem jego doświadczeń z różnych dziedzin życia. W ramach wywiadu biograficznego spytała m.in. o doświadczenie zawodowe, wykształcenie, kursy, szkolenia i uprawnienia, zainteresowania, działalność społeczną, znajomość języków obcych. Zajęło to niemal dwa spotkania.

W rezultacie określili kilka obszarów, na których powinni się skupić podczas wywiadu behawioralnego. Polegał on na rozmowie o poszczególnych działaniach Zbigniewa i kompetencjach, których każde z nich wymagało.

Dodatkowo doradczyni poprosiła Zbigniewa o skorzystanie z Narzędzia Badania Kompetencji.

W rezultacie okazało się, że Zbigniew ma wiele umiejętności niezwiązanych z mechaniką (m.in. kulinarne, matematyczne, zarządzania kilkuosobowym zespołem).

Wspólnie z doradczynią spisali te kompetencje, co zajęło kolejne spotkanie. Następnie Zbigniew określił, które z nich są dla niego najważniejsze, a które mniej ważne. W ten sposób m.in. zidentyfikowali jego zamiłowanie do uczenia innych.

Co się wydarzyło na etapie przygotowania portfolio

Zbigniew przygotował obszerne portfolio, obejmujące dowody na jak najwięcej rozpoznanych kompetencji.

Z pomocą doradczyni zamieścił w nim nie tylko świadectwa ukończenia szkoły zawodowej i różnych kursów. Dodał także szczegółowy opis tego, jak przyuczał młodszych stażem kolegów do obsługi nowego narzędzia i dodał opinię bezpośredniego przełożonego na ten temat. Wykorzystał również fragment filmiku promującego jego firmę na targach pracy, w którym demonstrował testy bezpieczeństwa zmontowanych autobusów (dzięki temu wykazał wiedzę na ten temat oraz umiejętności prezentacji i komunikacji).

Przygotowanie portfolio zajęło niemal trzy miesiące – głównie dlatego, że Zbigniew nie miał wielu dowodów na posiadanie kompetencji i musiał je przygotować.

Ponieważ zdecydował się przygotować portfolio w postaci elektronicznej, było to dla niego dodatkowe wyzwanie. Zwrócił się o pomoc do wnuka. I choć wydłużyło to proces, Zbigniew nauczył się przy tym kilku nowych rzeczy o obsłudze komputera (i przy okazji pokazał wnukowi, czym jest portfolio).

Przez cały czas Zbigniew pozostawał w kontakcie z doradczynią. Spotkali się też raz w celu omówienia tego, które dowody mogą świadczyć o poszczególnych kompetencjach.

Zbigniew będzie mógł zmodyfikować portfolio w zależności od potrzeb (np. wybierając z niego elementy przydatne w celu ubiegania się o konkretną pracę).

Co się wydarzyło na etapie przygotowania planów rozwoju

Planując dalsze działania, Zbigniew zamierzał skupić się w pierwszej kolejności na wyborze obszaru, w którym może się dalej rozwijać.

Zaczął także rozważać inne możliwości. Z roku na rok do jego zakładu pracy zgłasza się coraz mniej młodzieży na praktyki i przyuczenie do zawodu. I chociaż Zbigniew nie ma cierpliwości i chęci do opiekowania się młodocianymi pracownikami, bilans pokazał mu, że potrafi uczyć innych. Pomyślał więc, że może zaproponować pracodawcy uruchomienie programu mentoringu dorosłych. W jego ramach osoby z dużym stażem pracy (nawet na emeryturze) mogłyby przyuczać pracowników młodszych stażem do różnych zadań. Zbigniew zamierza wykorzystać dowody z portfolio do zwiększenia wiarygodności swojej propozycji.

Wynik bilansu
Zbigniew myślał, że potrafi tylko montować autobusy. Jednak w wyniku bilansu okazało się, że ma wiele innych umiejętności (m.in. kulinarne, mentorskie, matematyczne, zarządzania małym zespołem) i zamiłowanie do różnych dziedzin (m.in. do nauczania dorosłych). Zobaczył się w nowym świetle i zyskał motywację do zawalczenia o ciekawą pracę na emeryturze.
Podsumowanie historii

Zbigniew pracował głównie pod opieką doradcy.

Liczba spotkań – 5:
  • 1 spotkanie wstępne
  • 2 spotkania na zidentyfikowanie kompetencji
  • 1 spotkanie na przygotowanie listy kompetencji i omówienie zasad tworzenia portfolio
  • 1 spotkanie na podsumowanie bilansu, omówienie dalszych planów i przekazanie Zbigniewowi informacji zwrotnej

 

Dodatkowe techniki i narzędzia:
  • Narzędzie Badania Kompetencji

 

Praca Zbigniewa między spotkaniami:
  • zebranie i opisanie dowodów w elektronicznym portfolio (w stałej konsultacji z doradczynią)
  • zastanowienie się nad dalszymi krokami

Maria (22 lata)

Studiuje stosunki międzynarodowe. Aby dorobić, w weekendy pracuje w recepcji klubu fitness. Ma wiele zainteresowań, ale żadnej pasji. Zależy jej na stabilnej pracy z miłą atmosferą, ale nie wie, w jakiej branży lub na jakim stanowisku mogłaby pracować. Uważa, że niewiele umie mimo, że całe życie dobrze się uczyła. Czuje się dość zagubiona – nigdy tak naprawdę nie zastanawiała się nad sobą i swoimi celami. Maria potrzebuje pomocy w poznaniu siebie, zrozumieniu swoich kompetencji i uporządkowaniu wartości.

Spodziewane korzyści z bilansu
  • rozpoznanie swojego potencjału
  • zmiana, doprecyzowanie, urealnienie celów zawodowych lub edukacyjnych

 

Pierwsze spotkanie z doradcą

Maria nie była pewna, czy chce przystąpić do bilansu. Z jednej strony była ciekawa wszystkiego, co mogłoby jej pomóc ustalić własne cele (i poznać siebie nieco lepiej). Ale z drugiej strony spotkanie z doradcą nie przebiegło po jej myśli. Proces zidentyfikowania kompetencji, przygotowywania portfolio i ustalenia planów dalszych działań, wydał jej się jako coś żmudnego i długotrwałego. Wyszła od doradcy niezdecydowana.

Po rozmowie z mamą i bratem doszła jednak do wniosku, że warto spróbować. Wiedziała, że w każdej chwili może zrezygnować z bilansu.

 

Co się wydarzyło na etapie identyfikowania kompetencji

Maria nie była pewna, czy chce przystąpić do bilansu. Z jednej strony była ciekawa wszystkiego, co mogłoby jej pomóc ustalić własne cele (i poznać siebie nieco lepiej). Ale z drugiej strony spotkanie z doradcą nie przebiegło po jej myśli. Proces zidentyfikowania kompetencji, przygotowywania portfolio i ustalenia planów dalszych działań, wydał jej się jako coś żmudnego i długotrwałego. Wyszła od doradcy niezdecydowana.

Po rozmowie z mamą i bratem doszła jednak do wniosku, że warto spróbować. Wiedziała, że w każdej chwili może zrezygnować z bilansu.

 

Co się wydarzyło na etapie przygotowania planów rozwoju

Maria odkryła, że z jednej strony bardzo interesuje ją polityka gospodarcza w Azji i stabilna praca w międzynarodowym środowisku, a z drugiej – nie ma nic przeciwko wyjazdom zagranicznym i intensywnej pracy, jeśli tylko przynosi ona interesujące wyzwania. W związku z tym doprecyzowała swój cel – znalezienie zatrudnienia w korporacji zajmującej się handlem z Chinami.

Jej plan rozwoju skupił się więc na tym, jak osiągnąć ten cel. W pierwszej kolejności zebrała informacje o potencjalnych pracodawcach (jakie firmy działają w Polsce, czy zatrudniają studentów, jakie wymagania trzeba spełnić). Określiła także, jak optymalnie uzupełnić brakujące kompetencje (jakie przedmioty, czy potrzebne dodatkowe kursy, w jakim czasie). Szczegółowo rozpisała swoje działania na najbliższy rok.

 

Wynik bilansu
Przed przystąpieniem do bilansu Maria miała mgliste pojęcie o tym, co chciałaby i mogłaby robić po studiach.
W wyniku pracy z doradcą poznała swoje mocne strony i nabrała pewności siebie. Udało się jej doprecyzować cele zawodowe. Zaplanowała działania, które musi podjąć, aby je zrealizować.
Dzięki poznaniu perspektyw zawodowych nabrała też nowego entuzjazmu do dziedziny, którą studiuje.
Podsumowanie historii

Maria pracowała w znacznej mierze pod opieką doradcy.

Liczba spotkań – 6:
  • 1 spotkanie wstępne
  • 2 spotkania na zidentyfikowanie i spisanie kompetencji, predyspozycji i talentów
  • 1 spotkanie na omówienie zasad tworzenia portfolio i wspólne rozpoczęcie pracy nad nim
  • 2 spotkania na omówienie portfolio i przygotowanie planów dalszych działań
  • 1 spotkanie na podsumowanie bilansu i przekazanie Marii informacji zwrotnej

 

Dodatkowe techniki i narzędzia:
  • test „Klucz do Kariery”
  • test „Kotwice Scheina”

 

Praca Marii między spotkaniami:
  • rozwiązanie testu „Kotwice Scheina”
  • zebranie informacji o rynku pracy (w oparciu o źródła wskazane przez doradcę)
  • zebranie i opisanie dowodów w portfolio
  • zastanowienie się nad dalszymi krokami

Tomasz (45 lat)

Tomasz przez lata był menedżerem w firmie zajmującej się digitalizacją filmów i zdjęć. Jednak z powodu kłopotów ze zdrowiem miał kilkuletnią przerwę w pracy. Nie może wrócić do zawodu, więc chce znaleźć nowe zajęcie w podobnej branży. Ma duże doświadczenie i specjalistyczną wiedzę. Wie, w czym się sprawdza, jednak trudno mu wskazać, gdzie i na jakim stanowisku mógłby się obecnie realizować, bo rynek gwałtownie się zmienił. Nie może się odnaleźć na rozmowach kwalifikacyjnych, do tej pory żadna nie zakończyła się sukcesem. Nie rozumie jednak, dlaczego. Tomasz potrzebuje pomocy w nazwaniu tego, co dokładnie potrafi i w przedstawieniu tego pracodawcy w atrakcyjnej formie.

Spodziewane korzyści z bilansu
  • określenie wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych – a w razie potrzeby także predyspozycji, zainteresowań, wartości, motywacji, itp.
  • wyznaczenie celów zawodowych lub edukacyjnych

 

Pierwsze spotkanie z doradcą

Niemal całe pierwsze spotkanie z doradczynią Tomasz spędził, opowiadając o swojej sytuacji i określając oczekiwania, co do bilansu. Słyszał o tej metodzie różne rzeczy i chciał je zweryfikować, zanim podejmie jakąkolwiek decyzję.

Doradczyni skupiła się przede wszystkim na korzyściach, które Tomasz może odnieść. Najbardziej do gustu przypadła mu możliwość opisania kompetencji językiem, jaki odpowiada zawartości ogłoszeń o pracę (Tomasz lubi mieć wszystko “na piśmie” – uważa to za bardziej przekonujące).

Z tą myślą zaczęli układać plan dalszych spotkań, określając z grubsza ich liczbę i to, czym będą się nich zajmować. Na koniec doradczyni zaproponowała mu swego rodzaju zadanie domowe – miał przygotować listę sytuacji z poprzedniej pracy, w których wykazał się kluczową – z jego punktu widzenia – wiedzą i umiejętnościami.

 

Co się wydarzyło na etapie identyfikowania kompetencji

Tomasz zamierzał szukać pracy w swojej branży. W związku z tym doradczyni zdecydowała się, po kilku pytaniach dotyczących wykształcenia i ogólnego doświadczenia zawodowego, przejść do wywiadu behawioralnego.

Omówili poszczególne zadania, leżące w obowiązkach Tomasza w poprzedniej pracy. Następnie przeszli do przygotowanej przez niego listy sytuacji. Tomasz uwzględnił na niej zarówno swoje sukcesy, jak i kilka porażek (“cóż, trzeba się uczyć na błędach”).

Najwięcej czasu, bo niemal półtora spotkania, zajęło im wyodrębnienie i nazwanie konkretnych kompetencji, którymi Tomasz wykazał się w każdej z tych sytuacji i przy każdym zadaniu. Zaczęli od sformułowań ogólnych (“wiedza o branży”, “zarządzanie ludźmi”), po czym rozbijali je na mniejsze części, aż doszli do konkretnych umiejętności i wiedzy (“umiejętność uczenia się”, “wiedza o technikach motywowania do pracy różnych osób”).

Nieoczekiwaną trudność sprawiło Tomaszowi doprecyzowanie kompetencji, które wyniósł z licznych kursów i szkoleń (“co dokładnie oznacza ukończenie kursu z zakresu normy ISO, na jakie umiejętności się to przekłada?”).

 

Co się wydarzyło na etapie przygotowania portfolio

Tomasz z pomocą doradcy spisał wiedzę, umiejętności i kompetencje społeczne, których używał na poprzednich stanowiskach.

Pierwotnie zamierzał przygotować portfolio w formie papierowej – głównie ze względu na dyplomy i certyfikaty z różnych szkoleń. Ale szybko się okazało, że ponieważ zajmował się głównie pracą umysłową, większość dowodów na posiadanie przez niego kompetencji stanowiły e-maile, raporty itp. Ostatecznie zeskanował stosowne certyfikaty i opracował portfolio w postaci elektronicznej. Przy okazji odświeżył sobie znajomość edytora tekstu i programów graficznych.

Tomasz we współpracy z doradcą (głównie przez e-maila) dobrał próbki pracy, opinie klientów, fragmenty korespondencji służbowej i inne dowody świadczące o tym, że rzeczywiście posiada kompetencje. Dzięki temu powstało portfolio, które Tomasz zamierza wykorzystać, szukając pracy.

 

Co się wydarzyło na etapie przygotowania planów rozwoju

Głównym celem Tomasza było nazwanie swoich kompetencji w taki sposób, aby łatwiej móc odnaleźć się na współczesnym rynku pracy.

Duży nacisk położył na porównywanie kompetencji z przygotowanej listy z wymaganiami w ofertach pracy. W ten sposób zamierzał znaleźć pracę najlepiej odpowiadającą temu, co wie i umie.

Wynik bilansu
W wyniku bilansu Tomasz zidentyfikował i nazwał główne kompetencje, które są mu potrzebne w branży. Dodało mu to pewności siebie.
Odpowiadając na ogłoszenia, będzie mógł wpisać do CV kompetencje odpowiednie do treści. A gdyby rekruter zażądał od niego dowodów, Tomasz ma je przygotowane.
Podsumowanie historii

Tomasz znaczną część pracy wykonał samodzielnie, był jednak w stałym kontakcie z doradczynią.

Liczba spotkań – 5:
  • 1 spotkanie wstępne
  • 2 spotkania na zidentyfikowanie i spisanie kompetencji oraz omówienie zasad przygotowania portfolio oraz rozpoczęcie pracy nad nim
  • 1 spotkanie na omówienie portfolio
  • 1 spotkanie na omówienie dalszych planów i podsumowanie bilansu

 

Praca Tomasza między spotkaniami:
  • przygotowanie listy sytuacji z poprzedniej pracy, w których wykazał kompetencje
  • zebranie i opisanie dowodów w portfolio w postaci elektronicznej (w stałej konsultacji z doradcą)
  • zastanowienie się nad dalszymi krokami

Elena (17 lat)

Elena przyjechała z Ukrainy studiować zarządzanie (tam zdaje się maturę wcześniej, niż w Polsce). Stypendium nie pokrywa wszystkich kosztów życia, więc chce znaleźć pracę – najlepiej związaną z kierowaniem zespołem, ale zadowoliłaby się też zajęciem dorywczym. Wcześniej pomagała rodzicom prowadzić pensjonat, pracowała m.in.: na recepcji, obsługiwała media społecznościowe i zarządzała pracą innych. W Polsce jako niepełnoletnia i bez obywatelstwa ma bardzo ograniczone możliwości znalezienia pracy. Nie mówi płynnie po polsku, co jest dodatkową barierą. Elena potrzebuje pomocy w odkryciu, co będzie jej potrzebne, aby jak najszybciej znaleźć zatrudnienie.

Spodziewane korzyści z bilansu
  • określenie mocnych stron
  • określenie obszarów wymagających dalszej pracy i potrzeb szkoleniowych
  • weryfikacja postawionych celów zawodowych lub edukacyjnych

 

Pierwsze spotkanie z doradcą

Elena zwróciła się do doradcy w akademickim biurze karier, myśląc, że skieruje ją do pracy.

Wytłumaczył jej pokrótce trudności, jakie czekają ją w tym zakresie, biorąc pod uwagę brak obywatelstwa, niepełnoletność i znajomość języka polskiego jedynie na poziomie średnim. W związku z tym zaproponował jej przystąpienie do bilansu kompetencji. Elena      zgodziła się, zaciekawiona głównie perspektywą poznania swoich mocnych stron i ułożenia planów działania na podstawie kompetencji rozpoznanych w trakcie bilansu.

Wspólnie ustalili przebieg bilansu, spodziewane ramy czasowe i zasady (m.in. pracę własną pomiędzy spotkaniami, co Elena przyjęła z pewnym wahaniem).

Aby zachęcić Elenę, doradca pokazał jej elektroniczne narzędzie, w którym mogła gromadzić dowody świadczące o posiadaniu przez nią konkretnych kompetencji. Umówili się też na kolejne spotkanie.

 

Co się wydarzyło na etapie identyfikowania kompetencji

Bilans kompetencji Eleny zaczął się od wywiadu biograficznego. Dziewczyna opowiedziała o przebiegu edukacji, planach i nadziejach, jakie wiąże z pobytem w Polsce oraz o pracy w pensjonacie rodziców.

Doradca skupił się głównie na ostatnim aspekcie i jeszcze w trakcie tego spotkania przeszedł do wywiadu behawioralnego. Wypytał głównie o obowiązki, jakie miała w pensjonacie. Elena     prowadziła w nim media społecznościowe, raz w tygodniu miała kilkugodzinny dyżur na recepcji oraz – w razie potrzeby – zastępowała ojca, pełniąc nadzór nad pracą sprzątaczek.

Po rozpisaniu zadań Eleny zaczęli wspólnie zastanawiać się, jakich umiejętności wymagało każde z nich.

Zajęło im to kolejne spotkanie, ale w rezultacie Elena zrozumiała, że prowadzenie mediów społecznościowych pensjonatu rodziców wymagało od niej wiedzy i umiejętności, które są cenne na rynku pracy – będzie mogła je wykorzystać w innych obszarach.

Pomiędzy spotkaniami Elena rozwiązała test „Kotwice Scheina” oraz wyszukała informacje dotyczące polskiego rynku pracy (opierając się na źródłach wskazanych przez doradcę).

Na koniec tego etapu bilansu określili obszary wymagające dalszej pracy i potrzeb szkoleniowych. Elena dowiedziała się, że łatwiej znajdzie pracę, jeżeli rozwinie umiejętność pracy w grupie i autoprezentacji. Powinna także uzupełnić wiedzę o kulturze organizacyjnej (do tej pory, na przykład, miała niewielkie pojęcie o dresscode).

 

Co się wydarzyło na etapie przygotowania portfolio

Elena zaczęła od zgromadzenia dowodów na posiadanie kompetencji cyfrowych. Załączyła do elektronicznego portfolio linki do mediów społecznościowych, które prowadziła i do strony pensjonatu rodziców, którą pomagała zmodernizować. Za radą doradcy opisała działania, które przy tym podjęła. Wskazała przy tym problemy, z którymi się spotkała po drodze i sposób ich przezwyciężenia. Screenshot konwersacji na Facebooku posłużył jej dodatkowo do pokazania, w jaki sposób poradziła sobie z trudnym klientem (była to odpowiedź na niepochlebną recenzję pensjonatu).

Problem sprawiło jej przygotowanie wszystkich opisów po polsku. Wzmocniło to jednak jej motywację do dalszego uczenia się języka.

 

Co się wydarzyło na etapie przygotowania planów rozwoju

Plan rozwoju przygotowany dla Eleny został oparty na celach, które dziewczyna chce zrealizować.

Pracując z doradcą Elena dowiedziała się więcej o realiach polskiego rynku pracy. W rezultacie postanowiła skupić się na podszlifowaniu języka polskiego i poczekać z szukaniem pracy do ukończenia 18 lat.

Elena ułożyła sekwencję działań zaczynając od znalezienia (z pomocą doradcy) najlepszego kursu języka polskiego oferowanego poza uczelnią. Przygotowała sobie także plan oszczędzania – skoro nie może podjąć pracy natychmiast, musi ograniczyć wydatki.

Plan rozwoju Eleny uwzględnił w pierwszej kolejności najbliższe kilka miesięcy (do osiągnięcia przez nią pełnoletniości): wyszukanie odpowiedniego kursu j. polskiego i przygotowanie planu oszczędzania.

Ponadto, ogólnie zaplanowała działania w perspektywie najbliższych 5 lat: zdobycie wiedzy o polskim rynku pracy i wybór dodatkowych przedmiotów na studiach.

Wszystkie kroki doradca zobrazował na linii życia.

 

Wynik bilansu
Elena w wyniku bilansu zrozumiała, że dzięki pracy w pensjonacie rodziców zdobyła wiedzę i umiejętności, które są cenne na rynku pracy – część z nich będzie mogła wykorzystać w innych obszarach.
Dowiedziała się też, w jakich dziedzinach powinna się rozwinąć, aby łatwiej znaleźć zatrudnienie (np. praca w grupie i autoprezentacja).
Bilans pozwolił jej na zyskanie nowej pewności siebie oraz wzmocnił jej motywację do uczenia się.
Podsumowanie historii

Elena pracowała głównie z doradcą.

Liczba spotkań – 6:
  • 1 spotkanie wstępne
  • 3 spotkania na zidentyfikowanie i spisanie kompetencji, określenie, czego jeszcze Elena powinna się douczyć i omówienie zasad tworzenia portfolio,
  • 1,5 spotkania na omówienie portfolio i przygotowanie planów dalszych działań,
  • 0,5 spotkania na podsumowanie bilansu i przekazanie Elenie informacji zwrotnej

 

Dodatkowe techniki i narzędzia:
  • linia życia
  • test „Kotwice Scheina”

 

Praca Eleny między spotkaniami:
  • rozwiązanie testu „Kotwice Scheina”
  • zebranie informacji o polskim rynku pracy (w oparciu o źródła wskazane przez doradcę)
  • zebranie i opisanie dowodów w elektronicznym portfolio
  • zastanowienie się nad dalszymi krokami

Katarzyna (35 lat)

Katarzyna pracuje w niewielkiej firmie zajmującej się marketingiem. Za kilka miesięcy przeprowadza się do Warszawy i szuka nowej pracy. Interesuje ją agencja reklamowa współpracująca ze startupami. Agencja właśnie prowadzi rekrutację na stanowisko starszego menedżera, co wiąże się z zarządzaniem kilkoma zespołami. Katarzyna do tej pory stała na czele kilkuosobowego zespołu i zastanawia się, czy rzeczywiście ma umiejętności wymagane na nowym stanowisku. Jest zajęta, nie chce spędzić wiele czasu korzystając z doradztwa. Potrzebuje pomocy w zobaczeniu, ile rzeczywiście wie i umie z tego, co jest potrzebne na wybranym stanowisku. Jest gotowa szybko się podszkolić.

Spodziewane korzyści z bilansu
  • przygotowanie dobrego opisu mocnych stron– kompetencji, które ją wyróżniają
  • uporządkowanie dowodów świadczących o posiadaniu wiedzy, umiejętności lub kompetencji społecznych

 

Pierwsze spotkanie z doradcą

Zapoznawszy się z sytuacją Katarzyny, doradca zaproponował jej skrócony bilans kompetencji. Ponieważ rekrutacja miała trwać tylko kilka tygodni, uzgodnili, że spotkają się maksymalnie dwukrotnie. Katarzyna większość pracy miała wykonać samodzielnie, w razie trudności prosząc o pomoc przez e-mail.

Doradca zapoznał się z CV Katarzyny. Za jej zgodą zawęził pytania wywiadu behawioralnego do obszaru, który pokrywał się z ogłoszeniem o pracę.

Na koniec spotkania przekazał Katarzynie instrukcję obsługi elektronicznego portfolio. Omówił z nią też możliwe typy dowodów na posiadanie kompetencji.

 

Co się wydarzyło na etapie identyfikowania kompetencji

Pomiędzy spotkaniami Katarzyna miała przygotować listę sytuacji i doświadczeń świadczących o posiadaniu kompetencji odpowiadających wymaganiom w ogłoszeniu o pracę.

Następnie przesłała tę listę doradcy i omówili ją w trakcie spotkania on-line. W rezultacie Katarzyna upewniła się, że ma większość wymaganych kompetencji, a brakujące może w miarę szybko uzupełnić.

Skorzystała z pomocy doradcy, aby przedstawić w czytelny sposób posiadane kompetencje, kluczowe dla wybranego stanowiska. Każde z nich poparła przykładami z poprzednich miejsc pracy.

 

Co się wydarzyło na etapie przygotowania portfolio

Spisując posiadane kompetencje, Katarzyna zaczęła od razu gromadzić różnego rodzaju dokumenty świadczące o ich posiadaniu. Zebrała m.in. próbki pracy, opinie przełożonych i kolegów (poprosiła przy tym, aby odnosiły się do konkretnej wiedzy i umiejętności, a nie tylko do zachowania).

Ogłoszenie nie zawierało wymogu przygotowania portfolio, ale pomyślała, że pomoże jej to uporządkować myśli, znaleźć najlepsze słowa do mówienia o sobie i doda pewności siebie na rozmowie kwalifikacyjnej.

Ponadto Katarzyna stwierdziła, że portfolio może się jej przydać w przyszłości.

 

Co się wydarzyło na etapie przygotowania planów rozwoju

Okazało się, że Katarzyna powinna opanować posługiwanie się cyfrowym narzędziem do zarządzania pracą kilku zespołów, stosowanym w upatrzonej agencji reklamowej.

W okolicy nie było w najbliższym czasie kursów z jego obsługi, ale Katarzyna wyszukała materiały szkoleniowe i wersję próbną w Internecie. Miała już pewne doświadczenie w stosowaniu podobnych aplikacji (w poprzedniej pracy korzystała z Trello). Wspólnie z doradcą uznali, że jest to dobry punkt wyjścia do samodzielnej nauki i rozłożyli te działania na 3 dni.

 

Wynik bilansu
Spisanie kompetencji pomogło Katarzynie w przygotowaniu lepszego CV i listu motywacyjnego.
Na rozmowie kwalifikacyjnej przedstawiła swoje kompetencje jako mocne strony. Miała dowody na poparcie każdej z nich i potrafiła je uargumentować. Dzięki wcześniejszemu zapoznaniu się z narzędziem cyfrowym do zarządzania zespołem mogła zademonstrować posługiwanie się nim.
Podsumowanie historii

Katarzyna znaczną część pracy wykonała samodzielnie, była jednak w stałym kontakcie z doradcą.

Liczba spotkań – 2:
  • 1 spotkanie wstępne, na którym zidentyfikowano kompetencje (tylko w odniesieniu do wymagań zawartych w ogłoszeniu o pracę) i omówiono zasady tworzenia portfolio
  • 1 spotkanie on-line w celu skonsultowania listy kompetencji i omówienia dalszych możliwych kroków

 

Praca Katarzyny między spotkaniami:
  • przygotowanie listy sytuacji z poprzedniej pracy, w których wykazała kompetencje potrzebne na nowym stanowisku
  • zebranie dowodów w elektronicznym portfolio
  • wyszukanie materiałów szkoleniowych i uzupełnienie kompetencji

Paweł (29 lat)

Paweł jest przewodnikiem miejskim. Od lat działa w harcerstwie, gdzie jest instruktorem. Paweł chciałby zdobyć kwalifikację rynkową dotyczącą prowadzenia zajęć z młodzieżą w wieku 12-15 lat. Liczy na to, że w ten sposób będzie mieć certyfikat rozpoznawalny poza harcerstwem. Może mu się to również przydać, gdyby chciał w przyszłości zmienić pracę. Potrzebuje pomocy w przygotowaniu portfolio – jest to element, który będzie oceniany przez komisję. Jednocześnie nie jest do końca pewny, czy nie powinien się doszkolić w jednym z wymaganych obszarów.

Spodziewane korzyści z bilansu
  • określenie, czy wiedza, umiejętności i kompetencje społeczne Pawła są wystarczające do osiągnięcia założonego przez niego celu
  • przygotowanie portfolio zawierającego dowody na potwierdzenie konkretnych kompetencji

 

Pierwsze spotkanie z doradcą

Paweł omówił z doradczynią swój cel. Wspólnie przeczytali zawartość kwalifikacji i wymogi dotyczące sprawdzania kompetencji (walidacji). Doradczyni pomogła mu zinterpretować te zapisy. Na tej podstawie ustalili dalsze działania, m.in. przewidywany zakres kompetencji i formę portfolio.

Jeszcze na tym samym spotkaniu rozpoczęli wywiad biograficzny.

 

Co się wydarzyło na etapie identyfikowania kompetencji

Ponieważ Paweł na co dzień pracuje w obszarze niezwiązanym z kwalifikacją (jest przewodnikiem miejskim), doradczyni, prowadząc wywiad biograficzny skupiła się głównie na jego działalności harcerskiej. W trakcie wywiadu behawioralnego okazało się, że miał do czynienia w pracy z dziećmi także w pracy zawodowej. W związku z tym doradczyni cofnęła się o krok i dopytała szczegółowo o te działania. W rezultacie granica między wywiadami była dość płynna.

Paweł uświadomił sobie, że pod kątem wybranej kwalifikacji liczy się nie tylko to, co robił w harcerstwie, ale także w innych kontekstach – ma na przykład doświadczenie w oprowadzaniu po mieście wycieczek szkolnych czy rodzin z dziećmi.

Po przeanalizowaniu różnych doświadczeń doszli wspólnie z doradczynią do wniosku, że Paweł ma większość kompetencji wymaganych dla kwalifikacji

 

Co się wydarzyło na etapie przygotowania portfolio

Ubiegając się o kwalifikację, Paweł musiał dostarczyć portfolio zawierające dowody na posiadanie kompetencji z zakresu organizacji czasu wolnego młodzieży – miało być ono oceniane przez egzaminatora.

Paweł ukończył w harcerstwie kurs z planowania działań szkoleniowych i zamieścił w portfolio stosowny certyfikat. Ale nie jest pewien, co może świadczyć o posiadaniu pozostałych efektów uczenia się.

Razem z doradczynią doszli do wniosku, że warto włączyć do portfolio opis przebiegu kilku różnych zajęć, które prowadził z grupami harcerskimi.

Paweł dodał do tego jeszcze referencje od organizatora wycieczki szkolnej, którą oprowadzał po mieście „Śladem Janusza Korczaka i jego książek”.

Doradczyni pomogła mu opisać dokumenty w taki sposób, aby było wyraźnie widać, które kompetencje poświadczają.

 

Co się wydarzyło na etapie przygotowania planów rozwoju

Paweł nie chciał przygotowywać planów rozwoju. W jego przypadku celem bilansu było przede wszystkim upewnienie się, że ma wymagane kompetencje i przygotowanie portfolio.

Wynik bilansu
W wyniku pracy z doradczynią, Paweł upewnił się, że ma wymagane dla danej kwalifikacji kompetencje. Przygotował różnego rodzaju dokumenty i próbki pracy świadczące o posiadaniu tych właśnie kompetencji (portfolio).
Podsumowanie historii

Paweł pracował głównie z doradczynią.

Liczba spotkań – 3:
  • 1 spotkanie wstępne, na którym rozpoczęto identyfikowanie kompetencji (tylko w odniesieniu do wymagań zawartych kwalifikacji) i omówiono zasady tworzenia portfolio
  • 1 spotkanie na dokończenie identyfikowania kompetencji i ich spisanie oraz rozpoczęcie pracy nad portfolio
  • 1 spotkanie na omówienie zawartości portfolio

 

Praca Pawła między spotkaniami:
  • przeanalizowanie wymagań zawartych w kwalifikacji
  • zebranie i opisanie dowodów w portfolio w wersji papierowej (pod kątem kwalifikacji)

Ewelina (16 lat)

Ewelina jest w II klasie technikum gastronomicznego. Niebawem musi wybrać przedmioty, które będzie zdawała na maturze. Nie ma sprecyzowanych zainteresowań, wybór szkoły był trochę przypadkowy – w jej mieście nie było zbyt dużej oferty techników. Chce szybko rozpocząć pracę zawodową i mieć własne pieniądze, ale nie jest zainteresowana karierą w gastronomii. Po maturze chciałaby wyjechać do większego miasta albo za granicę. Do doradcy trafiła poprzez zajęcia w szkole. Jej rodzice nie są do tego przekonani. Uważają, że Ewelina powinna najpierw skończyć technikum, a następnie pójść do pracy. Obawiają się, że będzie chciała przerwać naukę w szkole, z której nie jest zadowolona albo będzie chciała pójść na studia, co będzie finansowym obciążeniem dla rodziny.

Spodziewane korzyści z bilansu
  • uporządkowanie wiedzy o sobie – zasobach, talentach, potencjale oraz o tym, co chciałaby robić
  • urealnienie pomysłów na to, co mogłaby robić w przyszłości, z uwzględnieniem jej preferencji i potencjału
  • odkrycie umiejętności, które zdobyła w różnych sytuacjach, co może wskazać w jakim kierunku warto dalej się rozwijać
  • dla rodziców: wynik bilansu może im pomóc dostrzec mocne strony i talenty oraz predyspozycje swojego dziecka. Może być także okazją do rozmowy o wartościach i o tym w jaki sposób można realizować je w życiu zawodowym

 

Pierwsze spotkanie z doradcą

Ewelina pierwszy raz usłyszała o bilansie kompetencji na lekcji wychowawczej. Prowadzący ją doradca zawodowy przesłał wszystkim uczniom i ich rodzicom szczegółowe informacje, wraz ze swoimi danymi kontaktowymi i informacją o tym, jak umówić się na spotkanie. W związku z tym, że Ewelina jest nieletnia, na pierwsze spotkanie poszła z tatą, który musiał podpisać zgodę na jej udział w bilansie kompetencji.

Część rozmowy dotycząca potrzeb i oczekiwań uczennicy odbyła się bez udziału rodzica. Ewelina zdecydowała się przystąpić do bilansu, aby uporządkować informacje o swoich predyspozycjach i kompetencjach, a także dowiedzieć się więcej o możliwych ścieżkach zawodowych.

Umówiła się z doradcą na kilka kolejnych spotkań, dostosowując ich terminy do swojego planu lekcji. Ewelina dostała też zadanie domowe, polegające na zrobieniu listy tego, co lubi i czego nie lubi robić. Mogły to być dowolne aktywności w domu, szkole lub w ramach hobby.

 

Co się wydarzyło na etapie identyfikowania kompetencji

Ewelina omówiła z doradcą listę zainteresowań oraz to, co jest dla niej ważne w wymarzonej pracy. Doradca dał Ewelinie do wypełnienia Kwestionariusz Zainteresowań Zawodowych, aby pomóc jej zastanowić się nad typem pracy, jaki chciałaby w przyszłości wykonywać. Wynik KZZ pokazał, że Ewelina chętnie pracowałaby za pomocą narzędzi, maszyn, czy urządzeń technicznych, a także kierując innymi osobami oraz szukając innowacji i nowych rozwiązań.

Doradca przeszedł następnie do elementów wywiadu behawioralnego, pytając Ewelinę o to, co robi w szkole i poza nią, w czym jest dobra, a co sprawia jej trudności. Okazało się, że dziewczyna często naprawia różne sprzęty w domu i lubi rozkręcać urządzenia, aby zorientować się, jak działają. W szkole nie przepada za przedmiotami zawodowymi, za to lubi informatykę i matematykę, choć do nauki tej drugiej nie ma cierpliwości i jej oceny nie są najlepsze.

Uczennica, przed kolejnym spotkaniem, miała zapytać kilka osób ze swojego otoczenia o swoje mocne strony. Jako materiał pomocniczy dostała od doradcy listę cech.

 

Co się wydarzyło na etapie przygotowania portfolio

W dalszej kolejności Ewelina pracowała nad spisaniem posiadanych kompetencji. Oparła się na liście tego, co lubi robić, ocenie osób ze swojego otoczenia i wynikach rozmowy z doradcą.

Precyzyjne nazywanie poszczególnych kompetencji sprawiało Ewelinie trudność. Ponadto niektóre z nich wydawały się jej zbyt oczywiste, by warto je spisywać. Doradca zapewnił ją jednak, że na tym etapie warto uwzględnić wszystko. Wskazał przy tym dowody lub sytuacje, które mogą potwierdzić posiadanie konkretnej wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych.

Doradca podkreślił, że warto taką listę kompetencji i dowodów (czyli portfolio) regularnie aktualizować. Może to w przyszłości ułatwić jej podjęcie decyzji edukacyjnych i zawodowych oraz przygotować się do aplikowania o konkretną pracę.

Kolejnym krokiem było spisanie interesujących Ewelinę zawodów. W ramach pracy własnej dziewczyna miała wyszukać informacje o tym, jakie kompetencje są potrzebne do wykonywania poszczególnych zajęć oraz jakie zarobki i ścieżki kariery się z nimi wiążą. Doradca podsunął Ewelinie kilka źródeł takich informacji (Mapa Kariery, ogłoszenia o pracę na portalach oraz pytanie znajomych i rodziny).

 

Co się wydarzyło na etapie przygotowania planów rozwoju

Na podstawie wyszukanych informacji, Ewelina omówiła z doradcą, jak mogłaby wyglądać jej dalsza ścieżka edukacyjna. Doszła do wniosku, że skończy technikum gastronomiczne i po maturze będzie zdawała na Politechnikę w większym mieście, aby zdobyć tytuł inżyniera i dostać dobrze płatną pracę.

Z pomocą doradcy zawodowego rozpisała plan rozwoju, uwzględniając kroki pozwalające jej na osiągnięcie tego celu. W pierwszej kolejności musi więcej wysiłku poświęcić na naukę matematyki i fizyki. Powinna zdawać maturę rozszerzoną z tych przedmiotów, jeśli chce zwiększyć swoje szanse podczas rekrutacji na studia.

Jednocześnie Ewelina postanowiła już podczas studiów podjąć pracę, by móc uniezależnić się od rodziców. Zakłada, że dzięki ukończeniu technikum gastronomicznego najłatwiej znalazłaby pracę w restauracji. Jednak bardziej interesuje ją naprawianie rowerów. W poprzednie wakacje pomagała trochę stryjowi w warsztacie rowerowym i pewnie mógłby ją zatrudnić w kolejnym sezonie. Dziewczyna może też pomóc znajomym w przeglądzie ich sprzętu, aby podszkolić niektóre umiejętności.

Doradca zawodowy pomógł Ewelinie rozpisać wszystkie te kroki, uwzględniając konkretny horyzont czasowy. Oprócz daty, przy każdym kolejnym działaniu zapisała też kto będzie mógł ją wesprzeć (przykładowo, przy nauce do matury z fizyki poprosi o pomoc starszą siostrę).

Wynik bilansu
Ewelina w wyniku pracy z doradcą postanowiła pójść na studia. Zrozumiała, że realizację swojego celu (uzyskanie dobrze płatnej pracy) warto rozłożyć na kilka lat, jeśli w rezultacie ma szansę robić coś, co lubi. Tymczasem może wykorzystać to, co już umie do utrzymania się w trakcie studiów bez obciążania budżetu rodziny.
Uświadomiła sobie, że choć nie przepada za szkołą gastronomiczną, zdobywa tam umiejętności, które mogą się przydać w pracy dorywczej. Ponadto, drobne naprawy, które wykonuje w domu i w warsztacie stryja to także źródło przydatnych kompetencji.
Uporządkowanie kompetencji i stworzenie planu rozwoju dało też Ewelinie konkretne argumenty do przekonania rodziców do drogi, która wybrała.
Podsumowanie historii

Ewelina pracowała głównie pod opieką doradcy.

Liczba spotkań – 5:
  • 1 spotkanie wstępne
  • 1 spotkanie na zidentyfikowanie kompetencji
  • 1 spotkanie na przygotowanie listy kompetencji
  • 1 spotkanie na tworzenie planu rozwoju,
  • 1 spotkanie na podsumowanie i omówienie planu rozwoju z rodzicami Eweliny 

 

Dodatkowe techniki i narzędzia:
  • Kwestionariusz Zainteresowań Zawodowych

 

Praca Eweliny między spotkaniami:
  • zrobienie listy tego, co lubi i czego nie lubi robić
  • zgromadzenie dowodów na posiadanie zidentyfikowanych kompetencji
  • uzyskanie od osób z otoczenia informacji o swoich mocnych stronach
  • wyszukanie informacji o zawodach